Hallo wereld

Hallo beste vriendin, hallo wereld kom erin, hallo feestjes en plezier, hallo000000 K3!!

Met een frisse, heldere, haast K3-achtige vrolijke en vernieuwende blik kijk ik weer de wereld in. Wat ik letterlijk en figuurlijk afgelopen periode heb laten liggen, raap ik weer op. Met teruggewonnen energie ga ik weer gehuld in een spijkerbroek als een razende Harry door mijn huis. Bijna enthousiast doe ik het huishouden en voor ik het weet ruiken mijn porseleinen vrienden weer naar Glorix, zijn de trapleuningen en deurkrukken afgenomen met Dettol, ruikt de kattenbak naar kattenbak in plaats van naar uitwerpselen, zijn alle verdiepingen gezogen en ruikt het in het hele huis naar Marseille zeep als ik gedweild en gesopt heb. Het lijkt haast alsof de mannelijke testosteron heeft toegeslagen zoals ik oplossingsgericht te werk ga. Niets is echter wat het lijkt want zodra ik word afgeleid door iets wat ik zie wat ook onderhanden moet worden genomen, ga ik daar weer mee verder. Zo ontstaat er een spoor van onafgemaakte zaken die alleen een mannenoog later op de dag kan opmerken.

Ook haal ik mijn contacten weer aan en de berichtjes op Whats App knallen haast mijn toestel uit. Mijn haar wordt in de krul gezet in plaats van een staart en de sneakers maken weer een paar keer week plaats voor de hardloopschoenen. Ik maak afspraken en sta zonder pokerface lachend op het schoolplein. Alle kinderen een vriendje mee? Allemaal een broodje blijven eten? Geen probleem vandaag! Hotel Mama is open!

En in plaats van het geven van een dodelijk blik zeg ik tegen de caissière dat het echt niet geeft als blijkt dat ze de 35% kortingsticker op het toetje niet in mindering heeft gebracht. Ik wens haar na het afrekenen een fijne dag en ik meen het ook nog. Zelfs de man van de daklozenkrant buiten bij de deur wens ik een goeiemorgen terwijl ik vorige week zijn krantjes wel kon verscheuren en over zijn zen-glimlach wilde gooien. Een krantje bij ‘m kopen gaat nou ook weer net even te ver! Voor mij zijn dit van die dagen dat ik weer even het gevoel heb dat de wereld aan mijn voeten ligt. Zoals alleen een puber dat kan hebben in zijn gevoel van onsterfelijkheid en een heel leven met ontelbare keuzes nog voor zich heeft. Enthousiast maak ik weer plannen om het huis te schilderen, ga los op internet naar leuke kleuren verf of een stoer behang. Schrijf me in voor een hardloopwedstrijd en kijk weer naar een baan. Solliciteer zelfs naar functies op meer dan 20 uur of kijk naar een mogelijke opleiding.

Helaas is mijn enthousiasme altijd mijn valkuil. Want ik weet dondersgoed dat ik het schilderwerk niet ga afkrijgen zonder hulp en een baan met meer dan 16 uur is zelfs eigenlijk niet mogelijk. Maar het geeft me weer dat gevoel dat ik leef en een doel heb. Hoeveel zou je niet kunnen doen in een maand als je je altijd zo zou kunnen voelen?! Ik vraag het me vaak af. Maar zoals ik zelf altijd zeg: het is zoals het is. Dus ik omarm weer met volle teugen en energie de wereld, mijn wereld. Denk niet meer aan vorige week of aan volgende week. Als met een soort van ‘ctrl alt delete’ ga ik weer verder en ben ik in staat het monster te vergeten.

Life is what happens to you while you still busy making other plans…

Logo_rood_550x120

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *