Overgang

I’m still hot, it comes in flashes!

De menopauze (Grieks: μην: maand, παυσις: ophouden) is het stoppen van de menstruatie van een vrouw. Het treedt op wanneer de eierstokken geen vruchtbare eitjes meer over hebben. Hierdoor produceert het lichaam (bijna) geen oestrogenen & progestagenen meer, waardoor het voorplantingssysteem zijn functie verliest. De menopauze kan alleen achteraf vastgesteld worden als bij een vrouw gedurende een jaar na de laatste menstruatie geen nieuwe menstruatie meer is opgetreden. *

De overgang is net als pms een onderwerp waar niet veel over gesproken wordt ondanks de flinke impact bij de vrouw en haar omgeving. Overleden vroeger vrouwen vaak vlak na hun menopauze, werken ze tegenwoordig door tot vaak ruim voorbij hun zestigste levensjaar. Aangezien de overgang een flinke tijd kan duren, is dat een behoorlijke impact voor de vrouw en het dagelijkse leven waarin werk een belangrijk onderdeel is. Net als bij pms heeft niet iedere vrouw dezelfde klachten maar ook is de heftigheid van de klachten verschillend. Als je last van pms hebt, wil het niet gelijk zeggen dat je ook een heftige overgang hebt. Wel verdwijnen de klachten van de pms in deze periode maar dienen anderen zich weer aan.

Om te kijken of mijn pms klachten zouden verdwijnen als ik in de overgang zou raken, heb ik een aantal maanden geleden een injectie gekregen om deze na te bootsen. Zoals mijn arts het noemde; een chemische castratie. De werkzame stof in dit medicijn is gosereline welke de aanmaak remt van zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtshormonen. Daarbij kreeg ik oestrogenen om osteoporose (botontkalking) te voorkomen net als de bekende opvliegers plus spier- en gewrichtsklachten. De bijwerkingen zijn helaas niet gering van zo’n injectie en binnen een week had ik al blaasontsteking te pakken met een week later galbulten. Gelukkig waren deze bijwerkingen van korte duur. De gevoeligheid van lichaam is haarfijn en een verandering van 1mg kan al flinke schommelingen teweeg brengen. Iets wat ook vermoedelijk te maken heeft met het centraal zenwuwstelsel.

Ik merkte dat mijn lichaam een soort van rust kreeg daar de pms zijn intrede niet meer deed. Echter mijn geest had veel meer moeite om niet meer te hoeven rekenen en rekening te houden met. De schrik was dan ook groot toen de klachten toch terugkwamen terwijl dit wetenschappelijk niet zou kunnen. Mijn optimisme was weg en mijn moed was naar mijn schoenen gezakt. Ongeveer een maand later gebeurde hetzelfde terwijl de tussen liggende periode zo ontzettend fijn en bijzonder was. Bij terugkoppeling aan de arts blijkt dat je niet alleen een hormonale cyclus hebt maar dat er in de hersenen ook een cyclus is. En dat heeft tijd nodig om te onderbreken. Zelfs vrouwen waarvan de eierstokken allang al met pensioen zijn en dus geheel in de overgang zitten, kunnen nog dit maandelijkse gevoel houden. De arts vertelde me dat ook mannen een vorm van maandelijkse cyclus hebben! Maar ook het meegaan met het ritme van de maan schijnt geen fabel te zijn. En dus krijg ik na 3 maanden wederom een nieuwe injectie voor weer 3 maanden om deze cyclus helemaal uit te bannen op alle fronten.

Hoe ongelofelijk het lichaam in elkaar steekt, ontzettend ingenieus is, realiseer ik me alleen maar meer en meer. Afkeer en respect kunnen elkaar zo ontzettend afwisselen als het hier omgaat. Ook het feit dat ik me sinds jaren niet zo goed heb gevoeld, doet me veel nadenken. Denken aan vooral de laatste jaren waarin ik me zowel fysiek als mentaal zo slecht heb gevoeld. Deze jaren kan ik niet meer overdoen en zeker als ik kijk naar de kinderen, kan me dat ontzettend verdriet doen. Drie jonge kinderen en veel ziek zijn, is op zijn zachtst gezegd geen goede combinatie. De impact op mezelf maar ook duidelijk op mijn omgeving is groot. Ik lig niet meer een week in de maand op de bank, kan spontaan een barbecue regelen of weg omdat ik dat wil. Het niet meer rekening houden met is een luxe die onbetaalbaar is. Mijn haar is futloos, slap en uitgevallen, kilo’s zijn erbij en ja ik voel me stijf en stram. Het lichaam is vermoedelijk op vele fronten in een paar maanden tijd wellicht een paar jaar verder vooruit maar van binnen voel ik me jonger. Ik kan letterlijk en figuurlijk veel meer hebben. Kan weer IK zijn zoals de IK die ik zou willen zijn. De filosofische gedachte over wie je dan daadwerkelijk bent als je zo door hormonen geleefd kan worden, houdt me sterk bezig. Want wat nu voor mij geldt, kan voor zoveel mensen gelden. Mensen met depressies, zelfmoordgedachten of andere geestelijke aandoeningen. Wie ben je als je zo geestelijk (en lichamelijk) geleid wordt door een fysiek proces?

De komende maanden kan ik genieten van wat er is en denk ik even niet aan wat er juist niet is. Kan ik het jaar inluiden met misschien een ander toekomstbeeld. Want als dit zo blijft aanhouden, is de kans groot dat mijn eierstokken worden verwijderd om definitief in de overgang te komen. Een kleine operatie maar met grote gevolgen dus het contact met mijn arts is belangrijk. Ik weet dat mijn ‘geval’ extreem is maar ik hoop in de toekomst voor veel vrouwen een steun in de rug te kunnen zijn. Herkenning is erkenning en dat kan net het duwtje zijn om je niet alleen te voelen in een strijd met jezelf die dan niet levensbedreigend is maar wel invaliderend in het zo kostbare leven.

Veel liefs,

Logo_rood_550x120

*Bron: wikipedia

 

You may also like...

6 Responses

  1. pms monstertje says:

    Hallo Mrs PMS,

    Ik ben een vrouw van 32jaar met PMDD.
    Vandaag weer naar de gynaecoloog geweest om de afgelopen 2 jaar te evalueren. Ik heb veel dingen uitgeprobeerd. Mijn innerlijke ikke zegt al ruim een jaar dat het verwijderen van de eierstokken voor mij de oplossing zal zijn. Jammer genoeg is het nog niet zover.
    Ik heb vandaag een recept voor anti depressiva (Prozac) voorgeschreven gekregen. Iets waar ik al vanaf dag 1 zo’n ontzettende weerstand bij voel. Zo bang voor de bijwerkingen en bang om mijzelf te verliezen.

    Mijn vraag aan jou:
    Heb jij wel eens Anti depressiva gebruikt? Zo ja, wat zijn bij jou de voor en tegens?

    Fijn deze Blog, ik ga je zeker volgen. Ben heel benieuwd wat voor jou gaat helpen. Ik hoop dat je binnenkort geopereerd mag gaan worden. Zonder al te veel bijwerkingen. En dat je daarna de verloren jaren dubbel en dwars mag in gaan halen. Heel veel sterkte en Succes!

    Ik hoop dat ik mijn gynaecoloog ook zover kan krijgen!

    Ik heb ook twee kleine kindjes, een lieve man en een mooi leven, naast de PMS periodes!
    Maar ik heb wel iedere maand het gevoel dat er 2weken verloren gaan… Zo Zonde….
    Dat is bijna een half leven wat je weggooit!
    Oh ik hoop ook zo, dat er voor mij snel een oplossing is….

    Wie weet de Prozac? Ik blijf hopen!!!

    • Mrs PMS says:

      Beste Pms Monstertje, bedankt voor je openhartige reactie! Wie weet hebben andere vrouwen daar ook weer wat aan. Zo te lezen ben jij ook een lange weg gegaan tot nu toe. Het uitproberen wat wel en niet werkt en/of bijwerkingen (en dat zijn er veel bij vrouwen met PMDD!) is geen gemakkelijke en vaak zelfs een eenzamen weg.

      Ik kan me jouw weerstand meer dan voorstellen bij Prozac. Ook ik heb dit in het verleden gebruikt. Zie mijn blog Antidepressiva op de site. Daar het zo ontzettend persoonlijk is, is advies geven erg lastig. Je zou het ook voor twee weken per maand kunnen proberen voor een maand of 3 om te zien of dat al helpt voordat je een langere periode probeert. Het is zeker de moeite waard. Ook schijnt er een ander depressivum te zijn voor deze weken die goede resultaten heeft maar weet de naam niet meer. Kan dit voor je navragen bij mijn gynaecoloog.

      Die twee weken per maand voelen inderdaad als zo ontzettend verloren. Je hebt weken van ‘leven’ en ‘overleven’ en dat is zeker met kinderen echt vreselijk. Maar ook voor de partner is het niet makkelijk. Aangezien je met 32 jaar nog erg jong bent, zullen ze de eierstokken niet verwijderen ivm verdere gevolgen voor later. Maar ik herken de gedachten dat je NU kwaliteit van leven wil en over de kwantiteit soms niet eens meer na denkt! Je zou altijd kunnen vragen om een proefperiode van een half jaar met Lucrin of Zoladex injecties om te zien of de klachten echt verdwijnen. Maar ook daar zitten helaas een hoop bijwerkingen aan.

      Voor mij is de vraag of ik mijn eierstokken laat verwijderen even in de koelkast gezet daar ik nu ook de chronische darmziekte Colitis Ulcerosa heb die momenteel actief is en daarvoor veel medicijnen slik. Maandag ga ik weer naar mijn gynaecoloog om weer een en ander bespreken omdat mijn hele lijf nu overhoop lijkt te liggen door de diverse medicatie. Wordt vervolgd dus!

      Mocht je vragen hebben of wat ook, mail gerust!! En je kan me ook volgen op twitter en facebook waar ik recente info over PMS en PMDD zoveel mogelijk deel.Ik hoor graag wat je gaat doen met de Prozac en hoe het verder gaat, succes!

      Liefs,
      Mrs PMS

  2. Pms monsterje says:

    Hoi mrs PMS,
    Dank voor je reactie!
    Wat enorm balen zeg, die opvlamming van de colitis. Een hele nare aandoening waar je ook wel een blog van over bij kan houden, zou ik me zo kunnen voorstellen!
    Hoeveel kan een mens dragen, vraag je je wel eens af?
    Een dierbare vriendin van mij heeft onlangs haar dikke darm eruit laten halen, vanwege heftige Colitis.
    Hoop van harte dat bij jou goede resultaten komen op je behandeling. En de Colitis weer een beetje onder controle komt.
    Heel veel sterkte met beide aandoeningen !

    Ik heb inmiddels de Prozac in huis. Wel nog even flink ver weggestopt in een kastje…
    Ik wil eerst nog even andere opties gaan proberen.
    Ik ga nu drie maanden extra progesteron slikken in de laatste 2 weken van mijn cyclus. Mijn gynaecoloog kent goede ervaringen met deze behandeling. Dus zeker het proberen waard!
    Dit samen met klassieke homeopathie, ik slik Sepia en een compleet magnesium complex , metarelax heet dat. Misschien ken je het wel!

    Wie weet gaat dit bij mij de allerscherpste randjes ervan afhalen, dat ik meer kwaliteit van leven ga ervaren!

    en anders gaan we gewoon weer door!

    Jij sterkte met alles…
    bij goede resultaten zal ik j je berichten;-)
    Bye bye

    • Mrs PMS says:

      Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan de komende maanden voor je. Zowel de extra progesteron in de laatste twee weken als metarelax ken ik niet. Voor mij was juist het progesteron het probleem! Ik heb dit gehad in een staafje in mijn arm als Implanon en de klachten werden er veel erger door. Maaaaaar iedereen is zo verschillend dus ben erg benieuwd of jij er baat bij hebt. Want kwaliteit van leven is datgene waar we naar streven! Ja hoeveel een mens kan verdragen, dat vragen we ons zeker af. Dus voor jou hoop ik ook dat minstens de scherpe randjes eraf worden gehaald. Je bent in ieder geval actief bezig om er iets mee te doen en dat is heel positief. Onderschat je eigen kracht hiermee dus zeker niet! Heel veel succes en ik hoop dat je me op de hoogte blijft houden. En wederom bedankt voor je reactie en het delen hier.

      Liefs,
      Mrs PMS

  3. Ik ben nu bijna 53 jaar en ik vind het nog steeds moeilijk te accepteren dat mijn geest en figuur niet meer zijn wat het geweest was. Slechte concentratie, slaapgebrek en extra kilo’s. Ik moet opeens ook veel meer sporten voor hetzelfde effect.

    • Mrs PMS says:

      Bedankt voor je berichtje! Ik herken dit ook zeker. Zelf ben ik nu 44 maar het begint al behoorlijk letterlijk en figuurlijk te schommelen. Dat er nu helemaal geen regelmaat is en je nog meer moet leren accepteren, voelt als een extra domper. Het leven wordt steeds meer keihard werken lijkt wel. En bij sommigen gaat dit een stuk makkelijker af (lijkt wel). Maar we zijn niet alleen en er gelukkig voor elkaar! Dus stel je vragen of deel wat je graag zou willen. Keep going strong…..X

      Liefs,
      Mrs PMS

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *