Over mij

memyself
Over mij in vogelvlucht.

Ik ben een vrouw (1973), getrouwd en moeder van 3 kinderen (dochter 2005 en tweeling jongen/meisje 2008). Sinds ik na 11 jaar op mijn 28ste stopte met het slikken van de anticonceptiepil om zwanger te worden, is bij mij het Pre Menstrueel Syndroom (PMS) begonnen. Het heeft echter een hele lange tijd geduurd voordat ik überhaupt begreep wat er aan de hand. In combinatie met het niet zwanger worden (onbegrepen onvruchtbaarheid) en een verhuizing, werd het bij mij al gauw op stress gegooid. Termen als; ‘ga maar eerst eens lekker op vakantie dan kom je zwanger terug’ en de ‘alles komt goed’ tot aan dat ‘het wel aan mijn karakter zou liggen’ of aan de stress van zwangere vrouwen om mij heen. Het toedienen van hormonen om zwanger te worden, maakten mijn klachten vele malen erger en ook die werden door artsen van de baan geveegd. Uiteindelijk ben ik zelfs naar een ander ziekenhuis gegaan en werd daar gelukkig beter begeleid en begrepen. Aan de pil gaan was voor mij geen optie meer in verband met het graag zwanger willen worden. Diverse therapieën en medicijnen heb ik gekregen van acupunctuur naar Prozac tot aan de cursus Pijn de baas om te leren omgaan met de pijn. Gelukkig werd ik na 3,5 jaar dan toch zwanger en was daardoor 9 maanden verlost van mijn heftige PMS klachten. Echter vijf weken na de bevalling kwam alles minstens zo heftig weer terug. Diverse anticonceptiepillen heb ik geprobeerd maar de bijwerkingen waar mentaal en fysiek stuk voor stuk te heftig en moest daardoor weer stoppen. Wederom kwam ik na anderhalf jaar in de medische molen terecht om proberen zwanger te raken. De bijwerkingen van het toedienen van hormonen speelden mij dusdanig parten dat ik na mijn 4e IUI poging wilde stoppen met de hormoonbehandelingen. Prompt werd ik zwanger en dit keer van een tweeling. Alhoewel zij mij een dubbele dosis vermoeidheid en misselijkheid gaven, was ik wederom weer 9 maanden vrij van mijn PMS. Zo’n 6 weken na de geboorten, kwam mijn PMS net zo hard weer binnen. Nieuwe anticonceptiepillen waren inmiddels op de markt en ik heb ze allemaal geprobeerd. Mijn behandelend gynaecoloog op dat moment neemt mij erg serieus en noemt mijn PMS klachten een invaliderend probleem in mijn dagelijks leven. Deze opmerking gaf mij het gevoel ontzettend serieus te worden genomen. Eindelijk. Hij stelt mij voor een medicijn te nemen waardoor ik tijdelijk in de overgang kom om te kijken of dan de maandelijkse terugkerende klachten zullen verdwijnen. Dit heb ik bijna een half jaar gedaan en inderdaad met succes richting de PMS klachten. Geen maandelijkse schommelingen meer. Echter de bijwerkingen waren wederom behoorlijk heftig. Het toedienen en experimenteren met al die hormonen de afgelopen 10 jaar, maakte mij dat ik wilde stoppen met alles en mijn lijf blanco te laten worden zonder enige toedieningen. Van het streekziekenhuis ga ik op aanraden van mijn huisarts naar de VUMC in Amsterdam na mijn verzoek om sterkere pijnstillers in verband met mijn enorme buikpijn. In een academisch ziekenhuis met meer ervaringen en met meerdere artsen zal er naar dit probleem worden gekeken. Gelukkig word ik ook hier serieus genomen. Er wordt geluisterd, fysieke onderzoeken gedaan, overlegd en voorstellen gedaan. Het komt er nu op mijn 41ste op neer dat ik eigenlijk uit behandeld ben.

Er zijn voor mij nog 3 opties.

Wederom de medicijnen om in de overgang te geraken en alle bijwerkingen accepteren.
De meest rigoureuze van alle drie; het verwijderen van de eierstokken waardoor ik acuut in de overgang kom en welke onomkeerbaar is.
En de laatste is het accepteren wat er is en er letterlijk het beste ervan maken tot aan de overgang.

Deze vogelvlucht zal ik met al mijn jaren aan ervaring als blogs met jullie willen delen. Mijn ervaringen en tips aan jullie en hopelijk ook andersom. Want wie weet komt voor mij de beste tip wel van een andere ervaringsdeskundige! Omdat het een vrij zwaar en serieus onderwerp is, probeer ik een en ander ook met humor te benaderen. Ik kijk erg uit naar reacties welke op de blogs kunnen worden gemaakt maar uiteraard ook eventueel anoniem per mail. Ik hoop dat hiermee letterlijk PMS meer bekendheid krijgt en serieus wordt genomen!

Liefs,
Mrs-PMS